This is a recent letter by Behrouz Javid Tehrani. I am posting the Farsi text as well as the translation.

بیانیه آخرین بازمانده شناخته شده از 18 تیر

بنام سعادت ملت ایران

8 سال از آن شبی که نیروهای لباس شخصی و حکومتی که به خوابگاه دانشجویان (کوی دانشگاه ) حمله کردند گذشت.
در آن حادثه عزت ابراهیم نژاد و دهها جوان کمنام دیگر کشته شدند، هزاران هزار جوان ایرانی بازداشت شده و سخترین شکنجه های قرون وسطائی را تحمل کردند .منوچهر محمدی از دانشجویان آزادیخواه برادر کوچک خود، اکبر محمدی را در زیر شکنجه های رژیم در زندان اوین از دست داد.
اینک پس از 8 سال من تنها بازمانده شناخته شده حادثۀ کوی دانشگاه تهران سال 1378 هستم.
در آن سال آنها ابتدا بدون داشتن گناه ، وکیل و حتی دادگاهی مستقل و عادل مرا به 8 سال زندان محکوم کردند سپس بعد از گذشت 4 سال بدون در خواست شخصی مرا با عفو رهبری آزاد کردند.
زمانی هم آزاد شدم که درست 43 روز از مرک مادرم می گذشت و رژیم حتی حاضر نشده بود تا من برای ملاقات مادرم در بیمارستان یا شرکت در مراسم ختم وی به مرخصی چند ساعته بروم.
آزادی من طولی نکشید که بدون داشتن کوچکترین مدرکی و تنها بدلیل فعالیت حقوق بشری من ، وزارت اطلاعات به زعم خودش بنده را لایق آن عفو ندانسته و گفته اند باید باقی حبسم را تحمل کرده و 74 ضربه شلاق به پشت من زده شود که این هم خیلی ناعادلانه است که تاوان مغز و دستم من را پشتم پس بدهد.
اینک در هشتمین سالگرد 18 تیر ضمن زنده نگه داشتن خاطرۀ ، جوری که آنروز بر دانشجویان رفت
از فعالین حقوق بشری در خواست می کنم تا زندانیان سیاسی کمنام را که در گوشۀ سیاه چالهای رژیم بسر می برند را شناسائی کرده و اقدامات لازم را انجام دهند.

پایدار وطن همیشه
12 -4 -1386
بهروز جاوید طهرانی
آخرین بازمانده شناخته شده از 18 تیر 1378


انتشار :
مهندس صادق نقاشکار
سخنگوی برون مرزی جمعی از زندانیان سیاسی در ایران


http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. : 0031620720193

Proclamation of Known Remnant of 18 Tir/July 09th, 1999

Eight years have passed since plain clothed police officers attacked and invaded the student dormitories at Tehran University. During that night Ezat EBRAHIM NEJAD and tens of other students were murdered at the hands of Iranian Regime’s barbaric agents.

Thousands of student activists were arrested and subjected to most brutal tortures imaginable. Manouchehr Mohammadi a student activist and a freedom fighter lost his younger brother Akbar Mohammadi, under torture in Evin prison.

Eight years later I am still in prison in relation to my activities during the July 9, 1999 (18 Tir) student demonstrations.

Eight years ago without having committed any crime, without a lawyer, and without due process I was sentenced to 8 years of imprisonment. After having served 4 years, and without any request on my part, I was pardoned by the Supreme Leader and released.

I was released exactly 43 days after my mother death. While my mom was ill I had requested to visit her briefly in the hospital on her death bed and later when she passed away I requested to attend her funeral, however both my requests were denied.

I was re-arrested shortly after my release once without any evidence and solely for my human rights activities. The Intelligence Ministry decided I was not deserving of the pardon and I must serve the remaining 4 years of my prison term as well as be sentenced to 74 lashes on my back. It is unfair that my back must pay the price for my mind and my hands.

On this 8th anniversary of July 9, 1999 (18 Tir) Demonstrations, besides keeping the memory of that day alive and remembering what happened to the innocent students, I ask all human right activists and organizations to identify and remember all student activists who have become faceless and forgotten in Iranian Prisons, and take the steps necessary to help them.

Viva Iran
1386-4-12
Behrouz JAVID TEHRANI
Last Known Survivor of 18 Tir 1378
Reproduce
Engineer Sadiq NAGHSHKAR
Speaker for Political Prisoner of Iran

0 Comments:

Post a Comment